Uit de comfortzone

Uit de comfortzone

Uit de comfortzone komen…

Het is ‘hip’ de dag van vandaag. Te pas en te onpas hoor je ‘het’…

‘Ja, als je succesvol wil zijn in je leven, dan moet je uit je comfortzone durven komen.’ Of
‘Je comfortzone? Dat is je gouden kooi.’ En wie wil er nu in een kooi zitten zelfs al is ze van goud?!

Vooral coaches gebruiken ‘het’ graag.
Ik krijg er wat van 🙂
Ik heb dan – of ik dat nu wil of niet – het idee dat ik een watje of een regelrechte ‘loser’ ben als ik niet uit mijn comfortzone wil – of nog ‘erger’ niet durf – komen. En je wil geen ‘loser’ zijn, toch?

Vaak gaat ‘uit de comfortzone’ gepaard met woorden als ‘moeten’ of ‘overtuigen’ of merk je een onderliggende toon van dwang op. Er wordt wat ‘afgeforceerd’ in het coachingwereldje. Trouwens… Als ik het woord ‘overtuigen’ hoor, denk ik haast automatisch aan een leraar van me die ooit zei: ‘Als je een paard overtuigt, zakt het door zijn poten.’ Daar hoeven we geen tekeningetje bij te maken, denk ik.

Ja, ‘uit de comfortzone gaan’ wordt heel vaak verkeerd begrepen en nog ‘verkeerder’ uitgevoerd. Er heerst m.a.w. enorm veel verwarring rond wat ‘uit de comfortzone komen’ nu precies is. Want voor je het goed en wel beseft, ben je jezelf aan het forceren en nog niet een beetje ook. En boy, heb ik me vele keren laten vangen door goed bedoelende coaches – laat ik daar van uit gaan – waardoor ik massa ’s meer stress dan gewoonlijk ervaarde. Daarom dat ik het nu zo helder heb 😉

Uit de comfortzone komen wanneer je geen verbinding met of geen goed zicht op jouw gevoel hebt, geeft alleen maar meer stress, druk en spanning.
En dat is niet de bedoeling van ‘uit de comfortzone komen’. Maar wat dan wel? Want het gaat wel degelijk om grenzen verleggen, maar daarvoor is het eerst belangrijk je grenzen te kennen en te erkennen. Het is m.a.w. een delicate evenwichtsoefening.

Ben je aan de bril, lens of had je een laserbehandeling? Dan heb je – met je bril, lens of laserbehandeling – overigens een zeer goede leermeester in het jezelf forceren. Met de waas geven jouw ogen immers te kennen dat het evenwicht – jouw balans – verstoord is, dat het even allemaal wat teveel is en dat je aanpassingsvermogen overbevraagd is. Maar met je bril, lenzen of de laserbehandeling doe je ‘gewoon’ onverstoord verder.

Terug naar de comfortzone en een kritische vraag durven stellen: ‘Wat als jouw bril, lens of laserbehandeling jouw gouden kooi is?’

Anders uit de comfortzone

Op een gezonde en duurzame manier uit de comfortzone gaan, vraagt in eerste instantie dat je erg dicht bij jezelf en je gevoel blijft en een goede kijk hebt op waar jouw grenzen liggen. Dat vraagt stille aanwezigheid en veel geduld.

Even een concreet voorbeeld uit de praktijk…

Onlangs wees iemand me op ‘mijn taakverdeling’ –  zie afbeelding.  Eerlijk… Puntjes 2 & 4 zijn voor een doorwinterde ‘zie-me-graag-junk’ als ik best een uitdaging. Wanneer iets in een bepaalde situatie niet goed voor mij voelt en ik door de buitenwereld geweldig onder druk wordt gezet met allerlei zeer aannemelijke, verstandelijke redenen, wanneer ik dan toch mijn buikgevoel honoreer, ‘liefdogenloos’ nee zeg – en jaaaa, de daarbij horende angst van niet meer geliefd te zijn toelaat en voel –

Dàt noem ik pas uit mijn comfortzone gaan!

Hoe meer ik authentiek durf zijn, hoe meer ik mijn waarheid durf spreken, hoe meer ik durf leven vanuit vertrouwen, hoe meer de waas opheldert. Ja, juffrouw Waas is een harde tante, maar ‘she’s on my side’ – and yours too!’. Ze vertelt me dat ik nog meer voor Mezelf mag kiezen.

En bovendien kom ik hierdoor haast vanzelf gemakkelijker en moeitelozer uit die andere comfortzone, de visuele comfortzone, maar daar in een volgende blog meer over.

Wat betekent voor jou ‘uit de comfortzone’ komen? Deel je ervaring in een reactie hieronder.

Comfortzones zijn hoogst persoonlijk. Je bril afzetten of je lenzen uitdoen kan al behoorlijk uit de comfortzone voor je zijn. Tijdens een privéles gaan we uiterst respectvol om met de grenzen die jouw ogen aangeven. Van hieruit ‘flirten’ we met de grens van jouw comfortzone en stretchen we met zachtheid en geduld je grens. Een privéles boeken? Dat doe je HIER.

De belangrijkste struikelblok op je pad naar helder zicht

De belangrijkste struikelblok op je pad naar helder zicht

‘Bitter is het geduld, maar haar vrucht is zoet’

citaat van Saädi, Perzisch dichter

Ik betrapte er mezelf de afgelopen tijd enorm op… Mijn gebrek aan geduld.
Het viel me des te meer op omdat we sinds deze lente met moestuinbakken gestart zijn.
Man, wat groeit ‘het’ traag 😉

Eind maart – begin april stopten we zaadjes van peultjes, sla, boontjes, radijsjes, & boerenkool in de grond. Aanvankelijk ging ik elke dag kijken of de zaadjes al kiemden. Oh my God 🙂 Ik was echt bezorgd dat ‘het’ niet ging lukken. Ik viel geregeld ten prooi aan twijfels. Ik heb meermaals bewust tegen mezelf gezegd: ‘Els, het komt goed. Heb wat vertrouwen in Moeder Natuur.’

Ik was gebrand op de peultjes in het bijzonder. Ik had er zo’n zin in. Wat een opluchting & vreugde toen ik de eerste kiemblaadjes zag verschijnen. Bij de boontjes daarentegen was er toen nog geen enkel teken van leven. Maar gelukkig viel de ‘peultjes-ontkiem-stress’ toch al weg. Dat was wel buiten het ‘ik-wil-nu-al-peultjes-eten’ stemmetje gerekend. Ik leek wel een kleuter 😉

3 – ja, drie! – maand werd mijn geduld op de proef gesteld. Het leek wel een eeuwigheid, maar – joepie – we kunnen nu volop oogsten. H-e-e-r-l-ij-k, die sluimererwtjes – zoals peultjes ook wel genoemd worden. En ondertussen zijn die boontjes ook boven ‘water’ gekomen. ‘Het’ werkt 🙂

Ik wil het nu en nu meteen

Ja, ik had wat last van de ‘instant gratification mentality’ of de ‘ik-wil-het-nu-en-nu-meteen-mentaliteit’. Eén van hardnekkigste ‘plagen’ van onze moderne tijd. We leren niet meer om geduld te hebben of om geduld uit te oefenen. Dat is misschien een betere woordkeuze. Het is een oefening. En oefening baart kunst. Zien is een kunst.

Je vermoedt het misschien niet, maar ook brillen, lenzen & laserbehandelingen trainen onze ‘instant gratification mentality’! Hoe? Wat doen brillen, lenzen en laserbehandelingen dan?

Ze geven je DIRECT opnieuw scherp & helder zicht en je kan METEEN weer meedraaien in ‘dé wereld’. Je hoeft je verder GEEN vragen te stellen of bezig te zijn met de oorzaak van dé waas. Maar bovenal belonen brillen foute kijkgewoontes en leren ze je dat het normaal is om jezelf te forceren en je eigen ervaring en wijsheid compleet te negeren.

De achterliggende boodschap van je ogen

Ogen die wazig zien geven te kennen dat hun aanpassingsvermogen systematisch overschreden wordt en vragen ons om even ‘de pauzeknop in te drukken’ – als ik het zo mag zeggen 🙂 Waas vertelt ons dat we van ons unieke pad afdwalen, dat we ergens onze weg kwijt geraakt zijn… Vanuit zeer praktisch oogpunt geven ogen die slecht zien ons de boodschap dat we er foute kijkgewoontes op na houden. En dat is niet alleen letterlijk te nemen 😉

Maar er is ook goed nieuws! De goede kijkgewoontes kan je opnieuw leren! Met oogyoga en dr. Batesactiviteiten en technieken.
Nee, het is GEEN quickfix middel. Je gezichtsvermogen herstellen zal zijn tijd nodig hebben. ‘Het’ vraagt ook de bereidheid om gewoontes te veranderen. Het vraagt ‘oefening’, maar niet vanuit prestatiedrang, Want ook hier kom je met de ‘ik-wil-het-nu-en-nu-meteen-mentaliteit’ niet vooruit. Hoe meer je scherp en helder WIL zien, hoe meer je je pad naar helder zicht saboteert. Ik weet waar ik het over heb 😉 Zeer subtiele valkuil 🙂 Ik heb er heel lang in vast gezeten. Maar vroeg of laat klaart de waas uit en geniet je opnieuw van scherp en helder zicht met je eigen ogen.

Ben jij je bewust van je ongeduld? Hoe ga je er mee om? Heb je tips? Deel jouw ervaring bij de ‘reacties’.

Tijdens de funshops van ELS kan je je komen onderdompelen in oogyoga en dr. Batesactiviteiten. Fun & ontspanning voor je ogen. Lees er HIER meer over. Ik zie je er graag 😉

‘De bril nader bezien’ van Pieter Wierenga

‘De bril nader bezien’ van Pieter Wierenga

Het was ergens in 2013 toen ik dit opmerkelijke boek van Pieter Wierenga kocht. Ik kreeg het toen niet echt gelezen. Het is te zeggen… Ik kon in die tijd een boek niet van a tot z lezen. Ik begon steevast ergens in het midden, om dan vooraan wat te lezen en ondertussen het einde mee te pikken.

Ik las zo verder van de hak op de tak tot het boek – of was het eerder mijn leesstijl 😉 – me verveelde en ik vond dat ik er voldoende in gelezen had. Ongeacht hoe interessant het boek ook was, het lukte me nooit echt om het volledig uit te lezen. Maar toch had ik telkens een goed idee van de inhoud, maar miste ik het overzicht, het geheel, de finesse. Laat dit nu een typische bijziende kwaliteit zijn. Fascinerend, niet? (meer…)