De duisternis als bondgenoot om beter te zien
Steek jij bij de minste schemering het licht aan? Misschien doe je dat zowat automatisch? Maar wist je dat duisternis eigenlijk een bondgenoot om beter te zien is en dat deze reflex niet meteen een goede gewoonte voor goed zicht is? Dat komt omdat onze ogen net zoveel behoefte hebben aan duisternis als aan licht om goed of beter te kunnen zien. Dat heeft o.a. te maken met hoe onze pupillen en staafjes functioneren en hoe ze bijdragen aan ons gezichtsvermogen.
De pupil heeft namelijk 2 ronde spiertjes: ééntje die de pupil laat samentrekken als er veel fel licht is en ééntje die de pupil laat verwijden als er weinig licht is om zo meer licht binnen te laten om het zien te vergemakkelijken. Je zou kunnen zeggen dat ze werken als een tandem: hoe beter de één kan samentrekken, hoe beter de ander kan verwijden en omgekeerd.
(Tussen haakjes: Het samentrekken van de pupillen saboteren we in deze moderne tijden meestal onbewust o.a. door het te pas en te onpas dragen van zonnebrillen. In deze video leg ik uit waarom dat zo is.)
Staafjes zijn de lichtgevoelige cellen die zo goed als volledig het netvlies ‘bevolken’ behalve in de macula of gele vlek, waar de kegeltjes overheersen. Daar waar kegeltjes details en kleuren waarnemen, zien staafjes enkel grijstinten en vangen beweging op. Staafjes zijn ook het meest lichtgevoelig. Daarom gebruiken we ze ’s nachts. En je raadt het al… Om goed te kunnen functioneren hebben ze duisternis nodig. Ze smullen van ‘pikkedonker’. Het is dan ook dé voeding bij uitstek voor ‘onze’ staafjes. Ze worden helemaal vrolijk van de donkerte.
Terug naar de duisternis, ‘onze’ bondgenoot om beter te zien 😉
Maar met die duisternis is het de dag van vandaag in ‘onze’ wereld vol lichtpollutie behoorlijk triestig gesteld. Die overdaad aan licht ’s nachts is eerder een recent fenomeen. Nog niet zo zot lang geleden was er veel minder lichtvervuiling en juist, ook veel minder oogproblemen en minder brillen.
Als we onze ogen te weinig op schemering en volledige duisternis trakteren, ontnemen we m.a.w. de pupillen de kans om enerzijds om te gaan met de subtiele verschillen in lichtintensiteit tijdens de overgang van schemering naar duisternis en anderzijds om zich aan de volledige duisternis aan te passen.
Wist je dat onze pupillen pas volledig verwijd zijn na ongeveer 50 minuten in de duisternis?
Lang leve lange donkere winternachten
Nu de dagen met rasse schreden korter worden en de avonden & nachten langer, verlekker ik me er dan ook op om regelmatig ’s avonds in het donker te vertoeven of een nachtwandeling te maken. Doe je mee? Oh ja, uiteraard doe je dit zonder bril of lenzen! Maar hou het veilig!
Wanneer wandelen in het donker zonder je bril of lenzen een brug te ver is, dan kan je thuis starten met ‘duisternisgewenning’ 🙂 Zo kan je bv. een uur voor je gaat slapen alle lichten doven. Wedden dat het plezant is om te ontdekken wat je nog allemaal kan doen, maar vooral zien in ‘den donkere’ 🙂 En misschien gaat de kwaliteit van je slaap er ook op vooruit!
Nog een tip voor de absolute nachtwandelaar-beginner 🙂 Start met je eerste nachtwandeling tijdens een heldere nacht bv. bij volle maan of een zeer heldere sterrenhemel. Een wereld van lichtverschil 🙂
Ik geef toe dat zo’n wandeling alleen in het donker hier rond het meer waar ik woon een beetje een ‘stretch’ voor me is – hahaha. Bij tijden is mijn geest te onrustig om alleen in het donker te wandelen. Er komen dan teveel griezelige beelden of enge gedachten boven drijven.
Maar geen nood 🙂 Met een wandel metgezel heb ik daar minder of helemaal geen last meer van en eerlijk… Het is werkelijk z-a-l-i-g om in de duisternis te wandelen. Op het eind van zo’n nachtwandeling sta ik telkens weer versteld hoeveel ik zie en hoeveel verschil in duisternis er is.
Nachtwandelen ‘the next level’ 😉
Soms – als ik me echt veilig voel – doe ik aan nachtwandelen ‘the next level’ 😉 Dan dek ik mijn sterke oog af en wandel ik enkel met mijn zwakkere oog. Als ik dat doe, voel ik gelijk heel mijn lichaam opspannen en overvalt me een onbestemde angst. Het komt er dan op aan om goed te voelen en mijn gedachten te observeren. Gegarandeerd stokt aanvankelijk mijn adem en vertraagt mijn tempo aanzienlijk. Maar wanneer ik weer met beide ogen kijk… Waauhw! Echt indrukwekkend hoe goed ik dan zie. Een echte aanrader als je je nachtzicht wil boosten.
Weet je niet welk oog je sterke oog is? Ontdek in deze video hoe je je sterke oog bepaalt. Wil je nog meer tips om je nachtzicht te verbeteren? Lees dan ook deze blog.
De moraal van dit duistere verhaal 😉
De clou is echt om je angsten voor en in de duisternis onder ogen te (durven) zien en ze te transformeren en te helen. Hoe meer je daar in slaagt, hoe meer ontspannen je in het donker aanwezig kan zijn en hoe meer je je op je gemak in het donker voelt. En dat loont!
Ik was me niet echt bewust van deze angsten tot ik op nachtwandeling ging – hahaha. Vooral als ik alleen ging. Langzaam maar zeker kreeg ik voeling met deze angsten. Enige tijd nadat ik systematisch in het donker had gezeten of op nachtwandeling was geweest, begon ik op te merken dat ik veel beter zag in de schemering en in het donker.
Er ging echt een nieuwe wereld voor me open, een wereld van zoveel mogelijkheden in het donker waar ik vroeger – toen ik brilde – totaal niet bij stil stond of me bewust van was. Ik zie nu zelfs de letterkaart veel beter in het donker en het heeft ook een zeer gunstig effect op mijn zicht overdag.
Wat is jouw ervaring met in het donker zitten of nachtwandelingen doen? Deel jouw donkere avonturen & bevindingen hieronder.
Wil jij ook beter gaan zien met je eigen ogen? Trakteer jezelf op een 1 daagse wellnessretreat voor de ogen. Vier keer per jaar – rond de seizoenwissels – dompelen we ons een dag lang onder in een bad van natuurlijk zien activiteiten en technieken. Lees er HIER meer over.
